piątek, 8 marca 2013

Obóz Jeniecki Stalag VIII B Lamsdorf


Stalag VIII B (344) Lamsdorf

Znajdował się na terenie obozu II zwanego też obozem artylerii polowej. Przez wiele lat szkolili się tu pruscy a później niemieccy żołnierze. W czasie kolejnych wojen byli internowani jeńcy m. innymi francuscy i żołnierze państw Ententy. W okresie międzywojennym w obozie tym przebywali niemieccy imigranci. W związku ze zmianą granicy i koniecznością przeniesienia siedziby dyrekcji do Opola, oczekiwali na zorganizowanie nowych miejsc pracy oraz wybudowanie mieszkań. W tym czasie odbywało się tu wiele szkoleń sportowych i wojskowych.

Natomiast w latach II wojny światowej istniał na tym terenie niemiecki obóz, który był częścią jenieckiego kompleksu Lamsdorf, należącego do największych w Europie. Obóz ten zorganizowano w sierpniu 1939 r. jako przejściowy. Tego samego roku w październiku przekształcono go w obóz dla szeregowców i podoficerów (Stalag VIII B Lamsdorf). W połowie 1943 r. obozowi podporządkowano Stalag 318/VIII F Lamsdorf, a następnie Stalag VIII D Teschen. W końcu 1943 r. nazwę obozu zmieniono na Stalag 344 Lamsdorf i już pod tą nazwą funkcjonował z drugim łambinowickim obozem do końca wojny.

Pierwszy transport jeńców przybył tu 5 września 1939 r. i liczył ok. 1 tys. żołnierzy Wojska Polskiego. Oprócz żołnierzy w tym czasie przetrzymywano tu także jeńców cywilnych. W połowie 1940 r. polskich jeńców skierowano w większości do obozów w głębi Rzeszy, ich miejsce zajęli jeńcy brytyjscy. Niebawem izolowano tu także żołnierzy innych armii walczących z III Rzeszą: francuskiej, belgijskiej, jugosłowiańskiej, greckiej i amerykańskiej. Ze względu na tak dużą liczebność Brytyjczyków obóz nazywano potocznie brytyjskim.

Warunki życiowe w Stalagu były trudne zresztą podobne do tych jakie panowały w innych obozach jenieckich w III Rzeszy. Również reżim obozowy był podobny. Jeńcy byli przymusowo zatrudniani w rolnictwie, leśnictwie i przemyśle. Przetrwać niewolę pomagała im działalność kulturalno-oświatowa, religijna i sportowa, oraz korespondencja i paczki od bliskich i organizacji charytatywnych.
W styczniu 1945 r. nastąpiła ewakuacja jeńców. Oddziały Armii Czerwonej wkroczyły tu 18 marca 1945 r. Obóz opuścili wszyscy którzy zdołali iść.
Polskie władze wojskowe w latach czterdziestych XX w. uruchomiły na tym obszarze poligon. Z obozowej zabudowy przetrwało niewiele: baseny przeciwpożarowe oraz szczątkowe fragmenty baraków mieszkalnych i pomieszczeń magazynowych. Zachowała się także Aleja Kasztanowa, którą byli prowadzeni jeńcy.

Źródła: 








czwartek, 7 lutego 2013

Udział Australijczyków i Nowozelandczyków w II Wojnie Św.

Udział Australijczyków i Nowozelandczyków w II Wojnie Światowej

W latach 1914-1918, do ANZAC (Korpus Australijsko-Nowozelandzki) wstąpiło 100 tys. 


mężczyzn by walczyć po stronie aliantów.Podczas I wojny światowej życie straciło prawie 17 tys. Nowozelandczyków (ludność Nowej Zelandii wynosiła ok. 1 mln osób). Przyczyną był błąd dowództwa – desant na turecki półwysep Gallipoli. Od 25 kwietnia (dziś obchodzony jako Dzień ANZAC), do czasu ewakuacji osiem miesięcy później zginęło tam ponad 8500 żołnierzy z Australii i Nowej Zelandii.
3 września 1939 Nowa Zelandia – w ślad za Wielką Brytanią wypowiedziała wojnę Niemcom. Podczas II wojny światowej wzięto do armii 200 tys. obywateli. Wzięli oni udział w kampaniach: przeciwko Japonii na Pacyfiku, w Północnej Afryce, we Włoszech i na Krecie (Grecja). Zginęło ponad 10 tys.


Bitwa pod Termopilami – bitwa stoczona podczas II wojny światowej w dniach 24–25 kwietnia 1941 w trakcie niemieckiej inwazji na Grecję.
Oddziały australijskie i nowozelandzkie zajęły pozycje obronne w wąwozie Termopile, który słynny jako historyczne miejsce bitwy stoczonej w 480 r.p.n.e. Nowozelandzki dowódca gen. Bernard Freyberg otrzymał zadanie obrony tego terenu i odpowiednio rozmieścił dwie brygady nowozelandzkie.
24 kwietnia oddziały niemieckie: 5.Dywizja Górska oraz 6.Dywizja Górska pod dowództwem gen. Ferdinanda Schörnera zaatakowały Australijczyków i Nowozelanczyków, napotkały jednak silny opór tracąc 15 czołgów. Australijczycy i Nowozelandczycy nie poddawali się i wytrzymali cały dzień. 25 kwietnia Niemcy, którzy sforsowali rzekę Spercheios, zajęli Termopile. Australijczycy i Nowozelandczycy po zakończeniu akcji wycofali się w kierunku plaż ewakuacyjnych i wystawili nowe oddziały w Tebach.

Walki prowadzone w Grecji

W maju 1941 r. na Krecie znajdowało się łącznie 42 000 żołnierzy, w tym 16 000 Brytyjczyków, 8 000 Nowozelandczyków, 8 000 Australijczyków, oraz 10 000 słabo uzbrojonych i wyszkolonych Greków. Całość sił alianckich, zwanych „Creforce”, powierzona została nowozelandzkiemu generałowi Freybergowi. Wiedział on, że desant może nastąpić z powietrza (lotniska), albo z morza, na nielicznych plażach Krety, lub w portach.

Kreta, jako wyspa leżąca na Morzu Śródziemnym, ze swoimi zatokami, miała niezmiernie ważne znaczenie dla floty angielskiej. W wojnie zamorskiej toczącej się w Afryce Północnej istotny był dostęp do baz morskich. Dzięki negocjacjom z rządem greckim, Brytyjczykom udało się utworzyć na Krecie bazę morską i lotniczą. Pierwsze transporty aliantów zaczęły przybywać na początku października 1940 r., a stopniowe wzmacnianie garnizonu Krety miało trwało w sumie aż do niemieckiego desantu w maju 1941 r.

Walki prowadzone w Afryce

1 Zastępujący go dowódca zmarł podczas bitwy. Gdy wrócił Rommel, było już za późno. Posiadający przewagę alianci odepchnęli siły Osi, wygrywając II Bitwę pod El Alamein. Niemcy i Włosi rozpoczęli odwrót. Ścigani przez siły alianckie nie odzyskali już przewagi na froncie.

Źródła:

http://www.mojeopinie.pl/operacja__merkury__bitwy_ii_wojny_swiatowej,3,1256156260

http://pl.wikipedia.org/wiki/II_wojna_%C5%9Bwiatowa_w_Afryce

http://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Termopilami_(1941)

http://ww2.cba.pl/przebieg%20wojny/afryka.html





środa, 6 lutego 2013

Bitwa o Gallipoli


Bitwa o Gallipoli


      Toczona od 25 kwietnia 1915 r. do 9 stycznia 1916 r. Miała za zadanie zdobycie Stambułu i wyeliminowanie z wojny Imperium Osmańskiego. 

Strony : państwa Centralne ( Austro-Węgry, Niemcy, Bułgaria, Turcja). Dowódcy : Otto Liman von Sanders, Mustafa Kemal. Przeciwnicy : Wielka Brytania, Francja, Australia, Nowa Zelandia, Indie, Stany Zjednoczone. Dowódcy: Ion Hamilton, Horatio Kitcheren.
Pomysł, żeby zaatakować Turcję wyszedł od Francuzów, ale nie zdobył uznania. Miesiąc później Winston Churchil zaatakował Dardanele. Na początku 1915 r. w Egipcie przebywała grupa ochotników ANZAC. Atak ANZAC’u rozpoczął się o godzinie 4:28 , 25 kwietnia.
                                    
     W pierwszych godzinach Australijczycy napotkali na lekki opór nieprzyjaciela, ale Kemal szybko zorientował się o zagrożeniu i obie strony rozpoczęły wyścig o opanowanie okolicznych wzgórz. Pagórek „Baby” 700 obronili Turcy, jednak wojska australijsko-nowozelandzkie w zdobytym przyczółku prowadziły do sierpnia z Turcją walkę okopową. 28 kwietnia Brytyjczycy rozpoczęli atak na Krithie, ale bezskutecznie. 6 maja Hamilton drugi raz zaatakował Krithię. 19 maja Turcy zaatakowali Anzaców, jednak nie spodziewali się, że Australijczycy i Nowozelandczycy przewidzą ich ruch i ponieśli ogromne straty, w wyniku których do 24 maja obie strony zawiesiły tymczasowo broń. 4 czerwca rozpoczęła się trzecia bitwa o Krithię, a 28 czerwca bitwa o Gully Ravine. Turcy odpowiedzieli 1-5 lipca kontratakiem.
    
Kolejne niepowodzenia aliantów o zdobycie Krithii spowodowały, że Hamilton zaplanował bitwę o Sarii Bair. W Helles bitwa o winnicę Krithia stała się następną bitwą bez zwycięzcy. W Anzac jednym z niewielu zwycięstw Australii był atak na tureckie okopy, przy Lone Pine, ale bitwa o Chunuk Bair i wzgórze 971 okazały się fiaskiem. 21 sierpnia Brytyjczycy zaatakowali wzgórze Scimitar i 60”. 29 sierpnia ustały ostatnie walki przy wzgórzu 60”, bitwa o Sari Bair, kampania o cały półwysep została zakończona.

11 października po raz pierwszy zaproponowano ewakuację żołnierzy z Gallipoli. 27 listopada rozpoczął się ciężki sztorm trwający 3 dni. Na początku grudnia burza i zamieć śnieżna zalały okopy topiąc wielu żołnierzy. Ostatni Brytyjscy żołnierze opuścili plażę w Gallipoli 9 stycznia.


Straty po stronie tureckiej wyniosły 87 000 zabitych i 165 000 rannych, natomiast po stronie przeciwnej straty liczono w 44 000 zabitych i 97 000 rannych.

Źródła:

http://wiadomosci.wp.pl/gid,15234105,kat,1356,title,Bitwa-o-Gallipoli,galeria.html

http://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_o_Gallipoli



niedziela, 3 lutego 2013

czwartek, 31 stycznia 2013

ANZAC Day


Anzac Day

ANZAC – Australian & New Zealand Army Corps 

 ANZAC Day to święto, które upamiętnia żołnierzy australijskich oraz oddziałów  nowozelandzkich walczących w kampanii dardanelskiej. Jest to największe święto narodowe w obu krajach. Celem kampanii, według planu Winstona Churchilla, było zdobycie Stambułu i wyeliminowanie Turcji z udziału w wojnie po stronie państw centralnych. Zarówno Australia, jak i Nowa Zelandia, poniosły w I wojnie światowej wielką daninę krwi. Pod Gallipoli straciły 3 tys. żołnierzy. Wydarzenia te oraz pamięć o nich nadal budują australijską i nowozelandzką tożsamość narodową. 25 kwietnia każdego roku o godzinie 4:28  w rocznicę rozpoczęcia operacji w obydwu krajach odbywają się tzw. dawn service, uroczystości o charakterze patriotycznym. Wspomina się odwagę i cierpienie ludzi, którzy za wolność zginęli nie tylko pod Gallipoli, ale i na innych frontach. Z czasem, obok pamięci o ofiarach kolejnych konfliktów, w których brały udział wojska australijskie lub nowozelandzkie, zaczęto wspominać też żołnierzy innych krajów. Święto to jest obchodzone urzędowo także na Wyspach Cooka, Samoa, Tonga i Niue. 


Obchody Anzac Day są bardzo huczne, pogodne oraz wesołe. Głównym punktem  obchodów jest parada, odbywająca się w praktycznie każdym mieście. W Sydney jest ona szczególnie duża. W paradzie maszerują nie tylko dumni weterani, ale także cała masa ludzi w różny sposób związanych w wojskiem. Są orkiestry wojskowe, harcerze, dzieci ze zdjęciami dziadków-weteranów i ich medalami na piersi. Tłumy, wiwatują na cześć żołnierzy i weteranów. Bo Australijczycy są niezwykle dumni ze swoich diggers (diggers to tutejsze określenie na żołnierzy). 
 Źródła:

środa, 30 stycznia 2013

O nas.

Witamy serdecznie na naszym blogu, który tworzą uczniowie Gimnazjum numer 2 imienia Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata w Leszczynach. W ramach realizacji projektu gimnazjalnego chcemy przyjrzeć się losom żołnierzy australijskich i nowozelandzkich, którzy walczyli w drugiej wojnie światowej i spoczywają na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. W tym blogu będziemy prezentować wyniki naszych poszukiwań.